دردهای بی پایان شهرم اسلام آباد
دلسوزان اسلام آبادی : وقتی رتبه اول بیکاری در سطح کشور را ، استان کرمانشاه به خود اختصاص میدهد ، پر واضح است که اسلام آباد نیز رتبه بیکار ترین ها را در بین شهرهای استان یدک خواهید کشید .
سیل ورود مدیران غیر بومی و عدم دلسوزی آنها شاید دردی باشد بر دردهای بیکران ، شهرستان ۱۲۰ هزار نفری اسلام اباد غرب . با اینکه بیشتر رسانه های این شهرستان از آمار بیکاری و رنج مردم مینویسند ، اما برای التیام زخمهای ناسور مردم این دیار تاکنون کیمیایی پیدا نشده است .
عدم توجه مدیران و پیمانکاران غیر بومی به بهبود وضع موجود ، سکوت نماینده محترم شهر ستان ، که داد خواه مردم در تربیون مجلس شواری اسلامی نیست یکی دیگر از مشکلات اسلام اباد است .
سراب گلخانه شهرستان که وام کلانی را از صندوق توسعه ملی به خود اختصاص داده است ، اگر با تذکر استاندار محترم و به تبع آن اعتراض گسترده رسانه های شهرستان نبود شاید شاهد به مجلس کشاندن وزیر جهاد کشاورزی از طرف نماینده محترم نبودیم .
با اینکه نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی قدرت فرا منطقه ای دارند و آقای فلاحت پیشه نیز این توان را داشت ، تا به جلب ، تشویق و ترغیب سرمایه داران وطنی راههای کمک به حوزه انتخاباتیشان را همورا کند .اما سکوت ایشان که یکسال و چند ماه از نمایندگیشان میگذرد قابل تأمل و تعمق است .
بدون شک گلخانه اسلام آباد یکی از هزاران حقی است که بر مردم شهر و دیارم به ناروا به غیر بومی هایی سپرده شده است ، و تلاشی برای به سر انجام رساندن آن صورت نگرفته است ، و امید مردم این دیار برای جذب چند جوان بیکار ، به ناامیدی و یأس تبدیل گشته است .
در بحبوحه بحث گلخانه اسلام آباد و تناقص گویی مدیران ذی ربط در باره گرفتن یا نگرفتن مبلغ وام ، و تذکر استاندار به مدیران و نماینده محترم به وزیر جهاد کشاورزی سؤالی که در شبکه های اجتماعی ذهن مردم را بخود مشغول کرده است این است . " نماینده محترم اسلام آباد که یکسال از زمان کلنگ زنی طرح گذشته و همچنان متوقف !! چرا تا به حال تذکری به وزیر جهاد کشاورزی نداده و پیگیر مطالبات حوزه انتخابیشان نبوده است " مگر نه اینکه وظیفه ایشان دفاع از حقوق شهروندان این حوزه است .